Na treningu nauczysz się:

• panować nad złością i agresją w początkowej fazie konfliktu, kłótni
• rozwiązywać konflikty bez agresji i przemocy
• kontrolować swoje emocje
• radzić sobie z lękiem i gniewem

Trening Zastępowania Agresji ART, prowadzony jest przez psychologa więziennego – Marzenę Gralicką.

Trening prowadzony jest dla osób:

• dorosłych
• młodzieży
• dzieci

Autorami są pedagodzy, pracujący na co dzień w przedszkolach i w żłobkach, jak również absolwenci naszego kursu „Bajkoterapia – magiczna moc bajek i baśni”.

Terapia poprzez czytanie czy opowiadanie bajek to jedna z dróg dotarcia do dziecka, jego problemów, smutków i radości.

Bywają bajki, które zamiast pomagać – generują lęk dziecka (np.: postaci baby jagi czy wilka). Dlatego tak ważne jest, by dobrać opowiadanie adekwatne do danego problemu dziecka oraz by budowało ono poczucie bezpieczeństwa w przeciwieństwie do poczucia zagrożenia, wywoływanego przez „straszne bajki”.

Dzięki dobrze napisanej bajce terapeutycznej poczucie własnej wartości wzrasta, problemy stają się łatwiejsze do rozwiązania, a przede wszystkim kilkulatek jest zrelaksowany i radosny.

Przejdź do: Bajki terapeutyczne

Wskazówki dla nauczycieli i rodziców jak pracować z dzieckiem zdolnym

Bardzo często nauczycie napotykają trudności w pracy z dzieckiem zdolnym. Problem dotyczy rozpoznania i identyfikacji jednostek utalentowanych. Praca z uczniem zdolnym nie jest priorytetowa, dlatego bardzo często nauczyciele nie mają pomysłu na pracę z nim. Uczeń uzdolniony ma specyficzne potrzeby, a zadaniem nauczyciela jest sprostanie wszystkim wymaganiom.

Dziecko zdolne w rozumieniu społecznym to zwykle uczeń, który ma wzorowe zachowanie i najwyższe oceny z przedmiotów szkolnych.

W rozumieniu psychologicznym uczeń zdolny to taki, który ma wysoki iloraz inteligencji, duże osiągnięcia, odczuwa niepokój poznawczy, umie oderwać się od utartych schematów, potrafi znaleźć się w nowej sytuacji, ma pomysły nowych rozwiązań starych problemów, nie boi się nowych rzeczy.

Są przynajmniej dwa kryteria rozpoznawania wybitnych zdolności:

1. Psychologiczne: opiera się na badaniu poziomu inteligencji, zdolności specjalnych, cech charakteru i osobowości,
2. Psychopedagogiczne: odwołuje się do osiągnięć ucznia.

Psychologia ma narzędzia diagnostyczne jak testy inteligencji, zdolności, osobowości. Najlepiej jednak poznaje się zdolności przez obserwację procesów i wyników działania jednostki. Jednak to nauczyciele i rodzice  mogą jako pierwsi zwrócić uwagę na dzieci wyróżniające się wysokimi lub wybitnymi zdolnościami w jakimś kierunku.

Uczeń szczególnie zdolny to ten, który ma możliwości dojścia do wybitnych osiągnięć w danej dziedzinie,  jest ciekawy, pragnie eksperymentować, nie boi się wieloznaczności obserwowanych zjawisk. Obszar jego zainteresowań często różni się od zainteresowań przeciętnie uzdolnionych rówieśników.

Uczniowie zdolni stanowią około 3% populacji szkolnej. W klasach początkowych zdolności są jeszcze mało sprecyzowane, ujawniają się w ogólnych kompetencjach poznawczych. Około 12-go roku życia krystalizują się zdolności kierunkowe.

Wysoka inteligencja dziecka zdolnego (u wybitnie zdolnych iloraz inteligencji w skali Termana – Merrill pozostaje w granicach 130 – 139) może zaznaczać się zarówno we wszystkich lub w wielu dziedzinach działalności, jak również tylko w pewnych określonych płaszczyznach, jak np. w odniesieniu do matematyki i nauk ścisłych, do języków, humanistyki itp.

Najczęściej obserwujemy zdolności w sferach:

• artystycznej
• technicznej;
• sportowej i motorycznej;
• społecznej

Dzieci wybitnie zdolne i utalentowane w poszczególnych sferach przejawiają:

Rozwój poznawczy:

• ciekawość, dociekliwość, aktywność poznawcza
• samodzielność sądów, umiejętność ich obrony
• bardzo dobra pamięć
• bystrość, myślenie analityczne, zdolność abstrahowania
• spostrzegawczość, trafność obserwacji
• logiczne myślenie, kojarzenie, przerzutność uwagi
• rozwinięte myślenie intuicyjne
• twórczość ,oryginalność, pomysłowość
• wysoki, ponadprzeciętny rozwój intelektualny
• łatwość uczenia się dużej ilości materiału
• szeroki wachlarz zainteresowań, dużo wiadomości pozaszkolnych
• bogata wyobraźnia
• odczuwanie przyjemności w czasie wykonywania zadań umysłowych

Rozwój emocjonalny

• wrażliwość, często nadwrażliwość
• empatia
• często stany niepokoju, poczucia winy
• samokrytycyzm
• poczucie humoru
• duże poczucie sprawiedliwości
• większa odporność na stres

Zachowanie

• mają „dziwne ” pomysły, które bezwzględnie starają się realizować
• tolerancyjni wobec sprzeczności i wieloznaczności
• niecierpliwi, przerywają lekcję pytaniami
• ucząc się szybko, skracają tok rozumowania , nie zawsze potrafią wyjaśnić rezultat
• preferują pracę w samotności

Praca dydaktyczna z uczniem zdolnym

Praca dydaktyczna może być prowadzona w rozmaitych strukturach organizacyjnych, rozpoczynając od specjalnych szkół dla osób uzdolnionych, poprzez specjalne programy i indywidualne toki pracy, a kończąc na wielopoziomowym nauczaniu w zespołach klasowych.
Lekcje z uczniem zdolnym realizowane mogą być w formie pracy indywidualnej. Jest to optymalna forma pozwalająca precyzyjnie dobrać treść i dostosować tempo uczenia się.

Realizuje się je poprzez:

• krótkie, kilkuminutowe rozmowy nauczyciela z uczniem, zwykle komentując w sposób rozszerzający bieżący materiał lub kończące się sformułowaniem problemu, a potem rozwiązaniem go;
• zadawanie dodatkowych zadań podczas prac klasowych i domowych;
• przygotowanie przez ucznia referatów po przeczytaniu odpowiedniej literatury;
•  korygowanie błędów kolegów;
• prowadzenie przez uczniów fragmentów lekcji (czasami przygotowanie całej lekcji);
• zachęcanie do czytania fachowej literatury;
• zwiększenie wymagań, co do ścisłości i precyzji ich wypowiedzi;
• stworzenie uczniom najzdolniejszym okazji do swobodnego wyboru zadań trudniejszych, swobodnej decyzji w podejmowaniu dodatkowych zadań;
• organizowanie konkursów w rozwiązywaniu zadań trudniejszych

Ponadto wprowadza się różne formy pracy z uczniem zdolnym.

Do najczęściej wykorzystywanych form pracy z uczniami o odmiennym poziomie zdolności należą:

• wzbogacanie (polega ono na przystosowaniu nauczania do możliwości intelektualnych ucznia; zwiększamy intensywność jego pracy, poszerzamy zakres wiedzy, dostarczamy w trakcie nauki większej liczby zadań o tym samym stopniu trudności);
• akceleracja (może przybierać różne formy: wcześniejsze rozpoczynanie nauki, podwójnej promocji, szybszego przerabiania materiału, systemu nauczania bezklasowego, wcześniejszego kończenia szkoły i przechodzenia na następny szczebel nauczania);
• grupowanie:
• grupowanie według poziomu zdolności (podstawą tworzenia grup jest iloraz inteligencji oraz poziom umiejętności szkolnych; zajęcia z różnych przedmiotów planuje się tak, aby odbywały się one równocześnie; każdy nauczyciel prowadzi zajęcia na różnym poziomie, a uczniowie idą od tego lub do innego nauczyciela w zależności od swoich umiejętności);
• grupowanie według rodzaju zdolności, tzw. grupowanie przedmiotowe (uczniowie są podzieleni na grupy ze względu na stan zaawansowania w zakresie różnych przedmiotów; stan wiedzy, zainteresowań i uzdolnień decyduje o przydziale do określonych grup w obrębie danego przedmiot);
• specjalne klasy i specjalni nauczyciele (nauczyciele zbierają się z uczniami kilku klas lub szkół na różnego rodzaju zajęciach; uczniowie ci część czasu spędzają w typowych klasach, a część w zespołach tematycznych);
• ciągi klas na tym samym poziomie nauczania (skupiają one uczniów o odmiennych poziomach zdolności);
• odrębne szkoły dla szczególnie uzdolnionych w różnych przedmiotach nauczania, np. szkoły o danym profilu, szkoły dla uczniów uzdolnionych artystycznie;
• nauka indywidualna (łączy się z nią organizowanie różnych form opieki nad wyróżniającymi się uczniami w klasie lub w szkole, a także podczas zajęć pozalekcyjnych i pozaprogramowych , aż do nauki indywidualnej włącznie);
• konsultacje (zadaniem konsultantów jest wskazywanie nauczycielom sposobów pracy z dziećmi o różnym poziomie zdolności);
• doradztwo (stosowane jest wobec uczniów o szczególnych zdolnościach i specjalnych potrzebach)

Pedagog stymulujący rozwój dziecka zdolnego może:

• stopniowo zwiększać wymagania,
• utrzymywać wysoki poziom trudności zadań stawianych uczniowi,
• poprosić go o samodzielne znalezienie materiałów do lekcji czy zajęć popołudniowych,
• przygotować omówienie tematu z podkreśleniem ciekawszych momentów,
• poprosić o wymyślenie podchwytliwych pytań z omawianego materiału dydaktycznego.
• ciekawie prowadzić lekcje z uwzględnieniem pomocy koleżeńskiej,
• uczyć twórczego rozwiązywania problemów, motywowania do samodzielności
• zachęcać do konfrontacji wiedzy w konkursach i olimpiadach,
• zachęcać do uczestniczenia w zajęciach pozalekcyjnych,
• stosować programy wspierające rozwój dzieci zdolnych,
• konstruować indywidualne programy nauczania,
• przygotować rodziny do pracy z dzieckiem zdolnym,
• wprowadzić nowe formy pracy z uczniem zdolnym,
• zaproponować ukończenie szkoły (każdego typu) w skróconym czasie,
• zachęcać do uczęszczania na zajęcia do lokalnych ośrodków naukowych itd

Sam pedagog – nauczyciel stymulujący uzdolnienia  powinien przejawiać:

• łatwość nawiązywania osobistych kontaktów ze swoimi uczniami,
• aktywizacja uczniów do wytężonej pracy intelektualnej,
• mobilizowanie do swobodnego stawiania pytań i problemów,
• rozwijanie u uczniów umiejętności współdziałania z nauczycielem i rówieśnikami,
• akceptowanie błędów i porażek,
• umiejętności czekania na efekt wychowawczy,

Wskazówki dla rodziców

Rodzice, podobnie jaki i nauczyciele, musza nauczyć się odpowiedniego postępowania z dzieckiem zdolnym, aby w pełni rozwinęły się jego zdolności oraz poszerzyły zainteresowania.

Ważne jest:

• zaspokajanie potrzeb poznawczych dziecka
• rozwijanie myślenia twórczego dziecka
• wzmacnianie motywacji
• stwarzanie okazji do jak najczęstszych kontaktów grupowych, doświadczania zespołowego działania, uczestniczenia w spontanicznych i zorganizowanych zajęciach grupowych
• dbanie o  rozwój fizyczny dziecka
• zapewnienie wsparcia i poczucia bezpieczeństwa

Pomoc poradni psychologiczno – pedagogicznych oferowana nauczycielom, pracującym z dzieckiem zdolnym

• indywidualne konsultacje
• prelekcje
• ustne i pisemne zalecenia do pracy z konkretnym dzieckiem
• pomoc w identyfikowaniu dzieci zdolnych
• udzielanie wskazówek do pracy z dzieckiem zdiagnozowanym jako zdolne
• wydawanie opinii umożliwiającej nauczycielowi skonstruowanie indywidualnego programu pracy z dzieckiem zdolnym
• doradztwo dotyczące m.in. .przyspieszenia obowiązku szkolnego, śródrocznej promocji,
• indywidualnego programu i toku nauki.

Zadaniem szkoły jest zapewnienie uczniom zdolnym opieki pedagogicznej i psychologicznej. Nauczycieli powinni respektować ich potrzeby, które wynikają ze szczególnych możliwości intelektualnych i emocjonalnych.

Tworzenie specjalnych programów nauczania sprzyjać będzie harmonijnemu ich rozwojowi. Potrzebna też jest dobra atmosfera wokół tych uczniów, aby obdarzone szczególnymi zdolnościami i talentami mogły jak najlepiej rozwijać je ku własnemu pożytkowi i zgodnie z oczekiwaniami społecznymi.

Polecana literatura

1. M. Przetacznikowa, Z. Włodarski, Psychologia wychowawcza, Warszawa, PWN,1998
2. T. Lewowicki, Kształcenie uczniów zdolnych, Warszawa, WSiP, 1986
3. J. W. Eby, J. F. Smutny, Jak kształcić uzdolnienia dzieci i młodzieży?, Warszawa, WSiP, 1998
4. Sękowski A., Osiągnięcia uczniów zdolnych, Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2001.
5. Ministerstwo Edukacji Narodowej o uczniu zdolnym, Warszawa, lipiec 1999
6. De Bono E./1955/ Naucz się myśleć kreatywnie, Warszawa, „Prima” Levis D./1988/ Jak wychować dziecko zdolne Warszawa PZWL

Warsztaty i konsultacje indywidualne dla par oczekujących dziecka oraz rodziców noworodków.

Podczas warsztatów (indywidualnych lub grupowych) omówione zostaną kompetencje noworodka, który już przychodząc na świat jest wyposażony w szeroki wachlarz umiejętności.

Pośród omawianych tematów znajdą się:

• Kompetencje: co potrafi niemowlę przychodzące na świat? Jak rozwinięte są jego umiejętności w poszczególnych obszarach? Jak poznać jego mocne strony i wspierać je w trudnościach?

• Potrzeby: czego potrzebuje człowiek w pierwszych tygodniach swego rozwoju? Skoncentrujemy się na potrzebach psychologicznych i społecznych, ale również sygnalizowaniu potrzeb fizjologicznych.

• Komunikacja: Zachowanie niemowlęcia jest jego językiem – potrzeba jedynie nieco wysiłku, obserwacji i zaangażowania, aby ten język zrozumieć. Zapoznamy się z sygnałami wysyłanymi przez noworodka i ich znaczeniem.

• Interakcje społeczne: Czy noworodki potrafią się bawić? Jak spędzać czas czuwania z noworodkiem?

• Obszary trudne: Płacz i sen. Jak pomóc niemowlęciu spać długo i głęboko? Co robić, gdy maluch płacze? Dlaczego warto polubić płacz?

Uczestnictwo w warsztatach pomoże Państwu przygotować się do rodzicielstwa nie tylko od strony „technicznej”, związanej z przewijaniem, karmieniem i pielęgnacją, ale od strony bardziej ludzkiej – pozwoli przygotować się na przybycie kolejnego członka rodziny i rozpoznanie w nim przede wszystkim człowieka, o wyjątkowej osobowości, preferencjach i umiejętnościach. Wiedza zdobyta na warsztatach pozwala wejść w rolę rodzica ze znacznie większym spokojem i pewnością siebie, co przyczynia się do łatwiejszego budowania relacji z noworodkiem.

Indywidualne spotkania już po narodzinach dziecka to okazja do  wspólnego przyjrzenia się bliżej osobie, która pojawiła się w Państwa życiu: kim jest, co lubi, a co jej przeszkadza, jak lepiej ją zrozumieć i znaleźć z nią wspólny język. Spotkanie z rodziną z noworodkiem składa się z około 30-minutowej obserwacji dziecka w różnych sytuacjach, a następnie rozmowy z rodzicami. Daje ono możliwość omówienia pytań i wątpliwości, wsparcia rodziców w pierwszych tygodniach po narodzinach, znalezienia rozwiązań ewentualnych trudnych sytuacji.

SZCZĘŚLIWI I SPOKOJNI RODZICE TO SZCZĘŚLIWE I SPOKOJNE DZIECKO!

Karolina Isio-Kurpińska jest ekspertką i trenerką Skali Oceny Zachowania Noworodka według Brazeltona i od wielu lat zajmuje się wspieraniem niemowląt i ich rodziców w pierwszych tygodniach wspólnego życia.

Nasi psychiatrzy:

dr Urszula Zaniewska – Chłopik

dr Agnieszka Jamroży

dr Adam Bajguz

Zapraszamy!

„Pierwszym prawem natury jest pragnienie własnego szczęścia”

Jeremy Bentham

Jeśli:

• próbujesz poradzić sobie ze stratą bliskiej Ci osoby,
• doświadczasz trudności w kontaktach z innymi ludźmi,
• przeżywasz kryzys w związku, groźbę rozstania,
• dostrzegasz niepojące zachowania swojego dziecka, problemy wychowawcze lub szkolne,
• nurtują Cię zawikłane sytuacje w pracy, z których nie widzisz wyjścia,
• przeżywasz przygnębienie, bezradność, niezdecydowanie, brak poczucia sensu życia,
• dostrzegasz u siebie napięcie nerwowe, ciągle towarzyszące Ci poczucie zmęczenia,
• nie radzisz sobie ze swoimi agresywnymi impulsami lub agresją osób Ci towarzyszących,
• przeżyłeś traumatyczne wydarzenie, które rzutuje na Twoje życie,
• … lub dostrzegasz inny problem, który nie daje poczucia komfortu życia

Zapraszam na spotkanie z psychologiem oparte na rozmowie. Gwarantuję Ci pełną dyskrecję dotyczącą powierzanych mi spraw. W rozmowie tej chętnie przyjrzę się razem z Tobą

drodze, którą podążasz,
wyborom, które podejmujesz,
emocjom, które Ci towarzyszą,
ograniczeniom, które blokują Twe szczęście.

Wspólnie zastanowimy się nad zasobami, których uświadomienie i uruchomienie pomoże znaleźć właściwe rozwiązanie. Celem naszej drogi będzie Twoje życie w zgodzie ze sobą i własnymi potrzebami.

Marzena Gralicka – psycholog

• porady dietetyczne w zakresie zdrowego, racjonalnego odżywiania
• leczenie nadwagi i otyłości
• dietoterapia zaburzeń odżywiania dzieci, młodzieży i dorosłych (anoreksja, bulimia, ortoreksja, alkoreksja – głodzenie się,  zespół kompulsywnego objadania się, uzależnienie od słodyczy, brak apetytu)
• konsultacje dietetyczne w zakresie żywienia klinicznego i prowadzenie dietoterapii jednostek chorobowych wymagających wdrożenia specjalnego sposobu żywienia
• konsultacje dietetyczne w zakresie żywienia klinicznego i prowadzenie dietoterapii chorób dziecięcych
• konsultacje dietetyczne w zakresie żywienia klinicznego i prowadzenie dietoterapii chorób o podłożu genetycznym i chorób nowotworowych
• konsultacje dietetyczne i planowanie indywidualnych programów dietetycznych dla kobiet planujących macierzyństwo, kobiet w okresie ciąży i matek karmiących
• konsultacje dietetyczne w zakresie żywienia dzieci i młodzieży
• ocena stanu odżywienia i ryzyka wystąpienia niedoborów żywieniowych u dzieci, młodzieży i osób dorosłych
• motywowanie pacjenta do leczenia dietetycznego, podjęcia walki z nadwagą i otyłością, zmiany zachowań w zakresie żywienia, zmiany sposobu odżywiania i zmiany stylu życia
• indywidualne programy dietetyczne redukujące stres, wzmacniające odporność i wydolność psychofizyczną organizmu, poprawiające pamięć, sprzyjające zachowaniu zdrowia, młodego wyglądu i dobrego samopoczucia

Konsultacje dietetyczne prowadzi Ewa Owczarek – dietetyk kliniczny.

Zapraszamy!!

W gabinecie przystosowanym do terapii najmłodszych przyjmują posiadający bogate doświadczenie, wykwalifikowani specjaliści.

Pomagamy dzieciom w tak szczególnych problemach jak:

• molestowanie seksualne dziecka
• śmierć rodziców
• trauma dziecięca
• rozwód rodziców
• emocjonalne trudności związane z akceptacją rodziców adopcyjnych
• stres pourazowy (gdy dziecko jest świadkiem wydarzenia traumatycznego, wypadku, śmierci)
• i wszystkich innych, które mogą zaburzać funkcjonowanie emocjonalne i społeczne dziecka.

Konsekwencje psychologiczne zdrady:

• utrata zaufania do partnera
• obniżenie poczucia własnej wartości
• lęk
• złość
• obwinianie partnera
• poczucie winy
• poczucie krzywdy
• napady agresji
• depresja
• nałogowa regulacja emocji (nadmierne jedzenie, alkohol i inne)

Terapia psychologiczna par po zdradzie ma na celu:

• zdiagnozowanie przyczyn zdrady
• poradzenie sobie z utratą zaufania do partnera
• przeżycie żałoby po zdradzie
• wprowadzenie nowych zasad komunikacji i funkcjonowania w związku
• opartych na wzajemnym zaufaniu i szacunku

Obecnie dość popularne stały się zdrady internetowe. Pozbawione spotkań realnych, dają poczucie intymności i erotyzują kontakt. Wirtualny romans dla osoby zdradzanej jest równie bolesny jak zdrada fizyczna. Jak poradzić sobie z takim typem zdrady?

Psychoterapię par prowadzi p.psycholog Agnieszka Kolek.

Zapraszamy do odsłuchania audycji p.Agnieszki Kolek „Miłość w internecie”.